บทที่ 146 ความตายสี่ครั้ง

แม้หมี่ฉู่ฉู่จะเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์ ทว่าแค่เฝ้ามอง เธอกลับรู้สึกว่าบรรยากาศรอบตัวอึดอัดจนถึงขีดสุด

บอกไม่ถูกว่ามันเป็นความรู้สึกแบบไหน อาจเป็นเสียงด่าทอแสบแก้วหูที่ไม่คุ้นเคยของพ่อแม่ หรือการยุแยงของเพื่อนบ้านรอบข้างที่กลัวเรื่องจะไม่บานปลาย หรืออาจเป็นความสะเทือนใจจากการถูกเมินเฉย ล้วนทำให้หัวใจของหมี่ฉู่ฉู่อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

ราวกับมีหินก้อนใหญ่กดทับอยู่กลางอก จะผลักก็ไม่ขยับ จะยกก็ไม่ออก