บทที่ 156 การ์ดใบใหม่ นักทำขนมหวาน

“ขนมที่เอามาให้คราวที่แล้วโดนเสี่ยวถวนเอ๋อร์กินไปหมดแล้ว รอบนี้เลยซื้อมาให้ใหม่” หลินเนี่ยหรานวางขนมลงบนโซฟา “พ่อกับแม่นายกลับมาทีหนึ่ง เวลาที่เหลือหลังจากนี้นายคงได้พักบ้าง ขนมก็กินประหยัดๆ หน่อยล่ะ ถ้าหิวก็บอกผม เดี๋ยวคราวหน้าเอาของอร่อยมาให้อีก”

เมื่อเห็นหลินเนี่ยหรานวางขนมเสร็จแล้วทำท่าจะไป หลินอี้จึงเอ่ยปาก “นายจะไม่ห้ามฉันหน่อยเหรอ”

หลินเนี่ยหรานรู้ดีว่าอีกฝ่ายหมายถึงเรื่องอะไร อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้ ไม่ได้พูดเกินจริงเลยว่าทุกความคิดของหลินอี้ เขาเข้าใจทะลุปรุโปร่งหมดแล้ว