บทที่ 158 ฆ่า

“พวกเราทุกคนต้องได้รับการยอมรับจากคนในครอบครัวทั้งหมด ให้พวกเขามองว่าเราเป็นคนในชุมชน ถึงจะเดินออกจากประตูชุมชนได้อย่างปลอดภัย”

“ฉันเคลียร์สถานการณ์ในบ้านตัวเองเรียบร้อยแล้ว วันนี้ต้องไปช่วยเพื่อนร่วมทีมเคลียร์กฎที่บ้านต่อ” ฉินรั่งบอก เพียงแต่วันนี้ไม่รู้ทำไม ภรรยาสิ่งประหลาดของเขาถึงได้ใส่ผ้ากันเปื้อนสีดำตลอดทั้งวัน

“สองสามวันนี้ฉันก็ต้องรับบทพี่เลี้ยงคอยปรนนิบัติยัยลูกสาวสิ่งประหลาดเหมือนกัน” เซิ่งฉิงเฉียวโอดครวญอย่างหมดสภาพ “รีบๆ จบเหอะ ฉันกลัวจะเผลอฆ่าผีเข้าสักวัน”