บทที่ 167 หลินอี้กับเยี่ยเยว่

ใจเต้นก็ส่วนใจเต้น แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปแย่งชิงของของนักเขียนเลยสักคน

คิดดูก็รู้ว่าจี้เฟิงไป่ที่เขียนกฎแบบนี้ขึ้นมาได้ย่อมแข็งแกร่งกว่าพวกตนไปไกลโข ยิ่งไปกว่านั้นข้างกายเขายังมีคนขององค์กรอยู่อีกตั้งหลายคน ทุกคนที่เคยต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกเขาต่างรู้ซึ้งดีว่าความสามารถของคนพวกนั้นมันเหนือมนุษย์แค่ไหน

"ไป" ฉินรั่งมองนักเขียนอย่างมีความหมายเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะพาเพื่อนร่วมทีมจากไป