บทที่ 175 เชฟขนมหวานซัดแหลก

“เจ้าหนุ่ม ฉันขอเตือนให้คิดดูดีๆ พวกเรามาหาไม่ได้แปลว่ากลัวหรือคิดจะประจบ ตอนนี้กองกำลังของบรรดาตระกูลใหญ่มีอำนาจครอบคลุมกว้างขวางที่สุด ไหนจะกลุ่มอิสระอย่างพวกเราที่รวมใจกันเป็นหนึ่งเดียวอีก”

“พวกนายเป็นแค่องค์กรที่จู่ๆ ก็โผล่มา การที่พวกเรายอมมาผูกมิตรด้วย ก็นับว่ามีแต่ได้กับได้สำหรับพวกนายอยู่แล้ว”

ผู้อาวุโสโม่เห็นว่าพูดดีๆ ไม่ได้ผล น้ำเสียงจึงเริ่มแข็งกร้าว “แต่ถ้ายังดึงดันจะเดินไปให้สุดทางตัน พวกเราก็ไม่รังเกียจที่จะกักตัวสหายตัวน้อยอย่างนายไว้ที่นี่สักสองสามวัน จนกว่าจะยอมตกลง”