บทที่ 187 เทวทูตเทียม

นี่ควรจะเป็นภาพที่ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง ทว่าดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นกลับกลืนกินตาขาวไปจนหมด

ไร้ม่านตา ไร้ประกายใดๆ กระทั่งขอบตาก็ยังเลือนราง มีเพียงแพขนตายาวงอนที่ทอดลงมา บดบังความมืดมิดอันขัดแย้งกับรูปลักษณ์อันบริสุทธิ์ของเขาโดยสิ้นเชิง

ปีกขนนกสีขาวบริสุทธิ์ขนาดมหึมาด้านหลัง เดิมทีมีคราบเลือดเปรอะเปื้อนอยู่ตรงขอบ ตอนนี้รอยเลือดกลับค่อยๆ ซึมลึกเข้าไปด้านใน แปรเปลี่ยนเป็นสีดำแดงชวนขนลุก