บทที่ 196 ปูมหลัง·ไป๋หยาง (2)

ในมือของพ่อถือตุ๊กตากระต่ายสีขาวตัวเล็ก หูยาวปุกปุยลู่ลงมา นั่นคือของขวัญที่จะมอบให้เขาในอีกประเดี๋ยว

“พ่อ หลบไปเร็ว!”

“ฉึก!”