บทที่ 218 สังหารเปิดประตู

สายลมพัดผ่านช่องหน้าต่างสูงตระหง่านที่เรียงรายถี่ยิบเหนือคฤหาสน์โบราณ ส่งเสียงหวีดหวิวทุ้มต่ำชวนขนลุก

เสียงฝีเท้าของพวกเขาย่ำเข้าไปในคฤหาสน์โบราณ เกิดเป็นเสียงสะท้อนก้องเป็นระลอก แสงเงาค่อยๆ บิดเบี้ยวกลายเป็นรูปร่างพิลึกพิลั่นท่ามกลางแสงคบเพลิง

ในที่สุดก็มาถึงหน้าประตูบานใหญ่ของคฤหาสน์ ฉินรั่งออกแรงผลักบานประตูอันหนักอึ้งให้เปิดออก