บทที่ 227 ตุ๊กตาสุนัข

"กึก กึก กึก!"

เสียงเคาะประตูดังบาดหูทำเอาหัวใจของทั้งคู่แทบหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม เสียงนั้นอยู่ประชิดมาก… น่าจะเคาะอยู่ตรงหน้าประตูห้องของไป๋หยางนี่เอง

ไป๋หยางหันขวับไปมองฉินรั่ง แม้ไม่ได้เอ่ยปาก แต่ฉินรั่งก็อ่านสายตากล่าวโทษคู่นั้นออกอย่างทะลุปรุโปร่ง