บทที่ 232 ปิดเสียงสิบนาที

เขาอ้าปากเตรียมจะโวยวายใส่จี้เฟิงไป่ทันที ทว่าพอขยับปากพะงาบๆ กลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาเลยสักแอะ เมื่อตั้งสติได้ เขาจึงชี้ไปที่ปากตัวเองด้วยสีหน้าตกตะลึงสุดขีด

ถังผินที่อยู่ข้างๆ เอียงคอมองตัวหนังสือที่แปะอยู่บนตัวเขา

【ปิดเสียง 10 นาที】