บทที่ 237 ห้องลับ

“นายจะคิดแบบนั้นก็ได้” ไป๋หยางตอบส่งๆ

“อ๋อ…งั้นก็ไม่ใช่สินะ” ฉินรั่งเข้าใจได้ในพริบตา “สรุปว่าความสามารถของเขาคือแยกร่างเหรอ”

“นายก็เห็นอยู่ตำตา ยังจะถามผมทำไมอีกล่ะ” ไป๋หยางยักไหล่ “มันไม่เห็นชัดอยู่แล้วเหรอ”