บทที่ 304 ได้ตัวฉินรั่ง

ข้างกายเธอ เวินเข่อเข่อที่เอาผ้าพันตัวมิดชิดจนเหลือเพียงดวงตาโผล่ออกมาเอ่ยถามเสียงเบา "พวกเราจะบุกเข้าไปประมาณตอนไหนดี"

เวินเข่อเข่อพูดพลางย่อตัวลง ซ่อนอยู่หลังแนวชายคาแล้วชะโงกหน้ามองลงไปด้านล่าง

กานเถียนกางร่มคันเล็ก ชันขาข้างหนึ่งเหยียบขอบชายคาไว้ พลางปรายตามองอีกฝ่ายอย่างไว้ตัว "เธอเป็นถึงผู้นำองค์กร เรื่องแค่นี้ยังต้องมาถามฉันอีกเหรอ"