บทที่ 306 เรือมู่หลาน

เธอกางร่มคันเล็กขึ้นมาอีกครั้ง ชี้ไปที่ลำคอของเวินเข่อเข่อพลางยิ้มตาหยี “ขอเตือนด้วยความหวังดีนะ ดอกไม้งดงามบนคอเธอน่ะ ทางที่ดีอย่าใช้บ่อยนักเลย ไม่สังเกตบ้างเหรอว่าตามตัวเริ่มมีกลิ่นหอมของมันติดอยู่แล้วน่ะ?”

พูดจบ เธอก็หยิบการ์ดออกมาสะบัดวาดกลางอากาศ ประตูมิติสีเงินพลันปรากฏขึ้น กานเถียนโบกมือลาพร้อมรอยยิ้ม นิ้วมือขยับไหวไปมาอย่างอารมณ์ดี

“ภารกิจเสร็จสิ้น ค่าตอบแทนก็ได้แล้ว งั้นก็ไว้เจอกันใหม่นะจ๊ะ คุณผู้หญิงเวินคนมีพิษ”