บทที่ 317 ความร่วมมือของเด็กๆ

หลินอี้มองทั้งสองคนด้วยสายตาราวกับกำลังมองคนลักเด็ก "ผมไม่ได้โง่นะ เธอยังดูเด็กกว่าผมเสียอีก น้องชายเธอจะอายุเท่าไหร่กันเชียว? จะมาหน้าเหมือนผมได้ยังไง"

อีกอย่าง เด็กๆ ก็หน้าตาเหมือนกันไปหมดไม่ใช่หรือไง อย่างน้อยในสายตาของหลินอี้ก็แยกไม่ออกทั้งนั้น

"แล้วก็นะ อันอิ๋ง การแสดงของเธอห่วยแตกชะมัด น้ำตายังบีบไม่ออกสักหยด"