บทที่ 107 เรื่องที่ถูกลืมเลือน

"ซานลู่?"

เจียงเฉียวนิ่งอึ้งไปหลายวินาทีเต็มๆ ราวกับความทรงจำกำลังจัดระเบียบใหม่ ในที่สุดเขาก็ดึงเรื่องของคนๆ นี้ออกมาได้ สิ่งที่เคยเลือนหายไปพร้อมกับความทรงจำพลันทะลักเข้ามาในหัวจนเขารู้สึกทรมานจนต้องยกมือกุมศีรษะ

สีหน้าของฟู่เฉินเยว่เปลี่ยนไปทันที เขารีบกอดอีกฝ่ายไว้ "เป็นอะไรไป อาซวี่ ผมจะพาคุณไปโรงพยาบาล"