บทที่ 135 อาจารย์เจียงเป็นลม

"ขอโทษด้วยครับ ขอโทษด้วย ผมไม่รู้ ผมไม่รู้อะไรเลยจริงๆ..."

หานเสี่ยวเหนียนร้องไห้จนแทบหายใจไม่ทัน ไม่ว่าจะซักถามอะไรอีก ก็พูดวนไปวนมาอยู่แค่ประโยคเหล่านี้ เค้นถามอะไรไม่ได้เลย

ซ่งอวี่กวงไม่คาดคิดเลยว่าเรื่องราวจะบานปลายมาถึงขั้นนี้ ความตื้นลึกหนาบางในวงการบันเทิง เขาเป็นผู้กำกับมานานหลายปีย่อมไม่มีทางไม่รู้ และเขาก็เดาได้ว่า คนที่อยู่เบื้องหลังหานเสี่ยวเหนียนคงไม่ธรรมดาแน่