บทที่ 144 ประธานฟู่ไม่มีสถานะในครอบครัว

"เร็วเข้าๆ โทษคุณเลยนะ คุณหัดยับยั้งชั่งใจบ้างไม่ได้หรือไง"

"อาซวี่ คุณแน่ใจนะว่าคนที่ผิดมีแค่ผม"

เครื่องบินลงจอดตอนฟ้ามืดแล้ว จากสนามบินไปยังบ้านพ่อแม่ถ้าใช้ทางยกระดับยังต้องใช้เวลาอีกเกือบชั่วโมง เจียงเฉียวนั่งอยู่ในรถด้วยความรู้สึกหงุดหงิดใจ ไม่น่าปล่อยตัวตามใจชอบเมื่อวานนี้เลย ปล่อยให้ฟู่เฉินเยว่ทำตามอำเภอใจแท้ๆ