บทที่ 146 เรื่องใหญ่ที่เรียกว่าการแต่งงาน

พอกลับจากห้องน้ำมาที่ห้องส่วนตัว เจียงเฉียวก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่นั่งอยู่ข้างหลังฟู่เฉินเยว่ดูเขาเล่นไพ่ ตอนที่สวีจวิ้นจู๋เดินตามเข้ามา เธอเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง กัดฟันแน่นจนแทบจะแหลกละเอียด

แต่เธอก็ไม่กล้าเอ่ยปากอะไร หากปล่อยให้ฟู่เฉินเยว่รู้ว่าเธอออกไปข่มขู่เจียงเฉียวละก็ ต่อไปอย่าว่าแต่เจอกันเลย เกรงว่าเธอคงต้องเดือดร้อนแน่ เธอเคยได้ยินมาอยู่หรอกว่าพี่ฟู่เคยคลุ้มคลั่งขนาดไหนเพื่อเสิ่นชิงซวี่ตอนอยู่ที่บ้านเกิด

แม้ปกติเจียงเฉียวจะไม่ใช่คนชอบเข้าหาใครอย่างกระตือรือร้น แต่ด้วยความที่เคยชินกับแวดวงแบบนี้อยู่แล้ว เวลาที่เขาเปิดโหมดเข้าสังคมเอาใจคน จึงไม่เคยทำให้ใครรู้สึกอึดอัดเลยสักนิด การพบหน้ากันธรรมดาๆ ครั้งนี้ ฟู่เฉินเยว่แทบไม่ต้องทำอะไร เจียงเฉียวก็เข้ากับทุกคนได้อย่างกลมกลืนสนิทสนม