บทที่ 149 คนหาเรื่องมาแล้ว

หานอวี้ฉงสาวเท้าเร็วรี่ ดึงเจียงเฉียวจนซวนเซตามไป แทบไม่มีเวลาหันกลับไปมองว่าใครกำลังเรียกพวกเขา จนกระทั่งเลี้ยวลดคดเคี้ยวไปหลายตลบ ทั้งสองคนก็หลบอยู่หลังต้นไม้กระถางต้นหนึ่ง

เจียงเฉียวหอบหายใจเบา ๆ "ใครกัน นายถึงต้องหลบเขาขนาดนี้"

หานอวี้ฉงแค่นหัวเราะ "จะใครซะอีกล่ะ ก็เว่ยฉวินปีศาจชาเขียวตัวนั้นไง ทั้งคฤหาสน์มีแค่มันคนเดียวนี่แหละที่ชอบเรียกฉันว่า 'น้องอวี้ฉง' เชี่ยเอ๊ย มันแก่กว่าฉันแค่สองเดือนเอง ทำเป็นต้องเติมคำว่าน้อง น่ารังเกียจชะมัด"