บทที่ 158 พี่ชายผู้เมามาย

ภาพตรงหน้าเผยให้เห็นเด็กชายสองคน คนที่ตัวสูงกว่าสวมเสื้อผ้าเก่าซอมซ่อ รูปร่างผอมกะหร่อง ผมยาวปรกเล็กน้อย และใบหน้าไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ

ส่วนอีกคนสวมชุดสูทตัวเล็กสีขาว ผูกหูกระต่าย รูปร่างขาวจ้ำม่ำ ดวงตากลมโต ปากฉีกยิ้มจนเห็นเขี้ยวสองซี่ น่ารักน่าเอ็นดูเป็นพิเศษ ดูปราดเดียวก็รู้ว่าได้รับการเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดี

สองคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น เป็นตัวเขาเองในวัยสิบขวบกับเฉินเฉินในวัยห้าขวบ