บทที่ 190 ขึ้นเขากวนอวิ๋นอีกครา

ไป๋เชียนเฮ่อเอ่ยขัดเสี่ยวเหอขึ้นมาตรงๆ "ผมต้องไปเขากวนอวิ๋นด้วยตัวเอง ถึงจะแสดงความจริงใจได้"

พอเห็นพี่ไป๋ดึงดันและเด็ดเดี่ยวขนาดนี้ เสี่ยวเหอก็รู้ว่าต่อให้พูดมากกว่านี้ก็ไร้ประโยชน์ จึงยอมถอยให้ก้าวหนึ่ง "ถ้าพี่ยืนกรานจะไปเขากวนอวิ๋นให้ได้ งั้นผมไปด้วยครับ"

ไป๋เชียนเฮ่อได้ยินดังนั้นจึงจำใจยอมให้เขาตามไปด้วย เสี่ยวเหอรีบเก็บข้าวของจำเป็นสำหรับการเดินทางสั้นๆ อย่างรวดเร็ว คว้าทั้งยาแก้หวัด ยาลดไข้ และปรอทวัดไข้ที่บ้านของพี่ไป๋ติดมือมาด้วย ทั้งยังหยิบผ้าห่มผืนเล็กบนโซฟายัดใส่ถุงพลาสติกใบใหญ่ ก่อนจะเดินตามไป๋เชียนเฮ่อลงมาชั้นล่าง