บทที่ 192 แน่ใจแล้วเหรอว่าเป็นฉัน

กว่าทั้งคู่จะลงมาถึงตีนเขาก็ปาเข้าไปตีหนึ่งครึ่งแล้ว ตอนที่ซ่งหลีเฉินพยุงไป๋เชียนเฮ่อซึ่งตัวเริ่มกลับมาร้อนผ่าวลงมาจากกระเช้าลอยฟ้า ซ่งหยวนฟานที่ยืนกระวนกระวายรออยู่นานก็รีบปรี่เข้ามาทันที

พอเห็นว่าน้องชายปลอดภัยดีถึงค่อยถอนหายใจอย่างโล่งอก จากนั้นจึงหันไปมองไป๋เชียนเฮ่อที่ใบหน้าซีดเผือดอ่อนแรง อ้าปากค้างเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจออกมาในที่สุดแล้วพูดว่า

"นายนี่มันดื้อด้านจริงๆ"