บทที่ 69 เปิดเผยความในใจ จุมพิตแรก

แต่ก็มีแฟนคลับสายผลงานของคุณชายรองซ่งที่ไม่ทันได้สนใจ "การหยอดหวานใส่กันโต้งๆ" ของทั้งสองคน พอได้ยินคุณชายรองซ่งบอกว่าจะปล่อยเพลงใหม่ ต่างก็ตื่นเต้นกันยกใหญ่

【ไอ้ตูบ! รีบปล่อยเพลงใหม่เดี๋ยวนี้เลย! ปล่อยเป็นอัลบั้มไปเลยนะ! ปีหน้าคว้าเตอร์รางวัลเพลงทองคำมาให้ได้ ต่อยไป๋เชียนเฮ่อ เตะอันเฟยอวี่! ลุยเข้าไปเลย!!!】

【ใช่แล้ว ถ่ายรายการนี้เสร็จไอ้ตูบก็ไปนอนในห้องอัดเลยนะ ปล่อยอัลบั้ม จัดคอนเสิร์ต อีกไม่นานนายก็จะเป็นราชาเพลงซ่งแล้ว!!!】

…

เนื่องจากทีมของซ่งหลีเฉินแยกย้ายกันไปก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้ก็ปาเข้าไปสิบเอ็ดโมงครึ่ง ได้เวลาทำมื้อเที่ยงพอดี ไป๋เชียนเฮ่อจึงเอ่ยขึ้น

"เลิกประชุม! บ่ายสองโมงเราเริ่มซ้อมกัน!"

ในฐานะหัวหน้าทีม พอไป๋เชียนเฮ่อพูดจบ คนอื่นๆ ก็พยักหน้ารับแล้วลุกขึ้นจากโซฟา

เมื่อวานทั้งสองมื้อผู้ร่วมรายการทั้งแปดคนนั่งกินข้าวด้วยกัน แต่เมื่อเช้านี้ผู้กำกับหวังชี้แจงกฎใหม่ว่า ผู้ร่วมรายการทุกคนไม่จำเป็นต้องกินข้าวร่วมกัน สามารถจัดการกันเองได้ตามสบาย

ตอนที่ซ่งหลีเฉินได้ยินข้อตกลงนี้ ในใจก็เบิกบานขึ้นมาทันที

เมื่อคืนดันบังเอิญได้ยินเสียงเริงสวาทของคู่เกย์ชายชั่วอย่างหลิวตี๋กับเฉิงชิง ถ้าต้องไปนั่งร่วมโต๊ะกินข้าวกับสองคนนั้น มีหวังพะอืดพะอมจนกินไม่ลงแน่

ตอนนี้ผู้ร่วมรายการคนอื่นๆ ยังไม่หิว ต่างก็ขึ้นไปพักผ่อนบนห้อง ซ่งหลีเฉินจึงเดินเข้าครัวไปทำกับข้าวผัดง่ายๆ สองอย่าง ต้มบะหมี่สองชามแล้วยกออกมา

แม้ไป๋เชียนเฮ่อจะเปี่ยมล้นไปด้วยพรสวรรค์ทางดนตรี แต่ฝีมือทำอาหารกลับเป็นศูนย์

หลังจากทั้งสองคนกินมื้อเที่ยงเสร็จ ไป๋เชียนเฮ่อก็รู้หน้าที่ ยกชามและจานเปล่าเดินเข้าครัวไปทันที

ซ่งหลีเฉินยืนกอดอกพิงกรอบประตูห้องครัวรอไป๋เชียนเฮ่อ พออีกฝ่ายล้างเสร็จจึงเอ่ยชวน

"ออกไปเดินเล่นกันไหม"

ไป๋เชียนเฮ่อพยักหน้า ทั้งคู่จึงเดินออกจากโรงเตี๊ยม เดินไปได้สักพัก พอถึงทางเดินเล็กๆ ที่ปูด้วยหินกรวด ซ่งหลีเฉินก็หยุดก้าว ดวงตาคู่สวยทรงดอกท้อหรี่ลง ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้แล้วกดเสียงต่ำถามข้างหูไป๋เชียนเฮ่อ

"อันเฟยอวี่ชอบคุณเหรอ"

ร่างของไป๋เชียนเฮ่อชะงักไปเล็กน้อย ลังเลอยู่สองสามวินาทีก่อนจะตอบ

"ครับ"

ซ่งหลีเฉินแค่นเสียงฮึแล้วถามต่อ

"แล้วคุณชอบเขาไหม"

คราวนี้ไป๋เชียนเฮ่อไม่หยุดคิดเลยสักนิด ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"ผมไม่เคยชอบเขา และต่อไปก็ไม่มีวันชอบ"

พอซ่งหลีเฉินได้ยินคำตอบนั้น อารมณ์ก็ดีขึ้นมาทันตา จากนั้นจึงกระแอมไอเคลียร์คอ

"แค่กๆ อันเฟยอวี่คนนั้นถึงหน้าตาจะดูดี แต่ดูแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนเรียบร้อย เจ้าเล่ห์จะตาย…"

ซ่งหลีเฉินยังคงออกรสออกชาติในการนินทาอันเฟยอวี่ ส่วนไป๋เชียนเฮ่อไม่เพียงไม่โกรธที่อีกฝ่าย "นินทาคนอื่นลับหลัง" แต่ใบหน้ากลับผุดรอยยิ้มจางๆ มุมปากยกขึ้นน้อยๆ

พอนินทาอันเฟยอวี่จนจบในลมหายใจเดียว จู่ๆ น้ำเสียงใสเย็นและไพเราะของไป๋เชียนเฮ่อก็ดังขึ้น

"เขาหน้าตาไม่ดีเท่าคุณหรอก"

ได้ยินคำนี้เข้า หัวใจของซ่งหลีเฉินก็เต้นตึกตัก… ตึกตัก… ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เวลานี้ไป๋เชียนเฮ่อก็หลุดขำออกมาเบาๆ

"ในเมื่อผมแต่งงานตามสัญญากับคุณแล้ว ผมไม่มีทางนอกใจหรอก วางใจเถอะครับ!"

ในวินาทีนั้น ซ่งหลีเฉินพลันรู้สึกราวกับมีบางสิ่งพวยพุ่งขึ้นมาในใจ กลางอกอบอุ่นรุ่มร้อน ดวงตาคู่สวยทรงดอกท้อจ้องมองไป๋เชียนเฮ่ออย่างแน่วแน่ ก่อนจะหลุดปากพูดออกไป

"ระหว่างที่เราแต่งงานกัน ฉันก็จะไม่ชอบคนอื่นเหมือนกัน มีแค่นายคนเดียว"

เวลานี้ ไป๋เชียนเฮ่อมองดูเงาสะท้อนของตัวเองในดวงตาสีดำขลับคู่นั้นของอีกฝ่าย สีหน้าของตัวเองยังทำให้เขารู้สึกแปลกตาไป

ทั้งเก็บกด คลั่งไคล้ โหยหา…

ม่านตาสีอำพันของไป๋เชียนเฮ่อหดเกร็งลงชั่วพริบตา ก่อนจะกดเสียงต่ำแหบพร่า

"หลับตาสิ เด็กดี"

คำท้ายนั้นคล้ายมีมนตร์สะกด ซ่งหลีเฉินยอมหลับตาลงแต่โดยดี

ฉับพลันนั้น ความอุ่นร้อนก็ทาบทับลงมาบนริมฝีปาก กลิ่นอายสะอาดสะอ้านอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของผู้ชายคนนี้โอบล้อมเขาไว้จนมิด

นึกไม่ถึงเลยว่าคนที่ปกติเย็นชาและเว้นระยะห่างเก่งขนาดนี้จะ…จะช่ำชองเรื่องแบบนี้ได้ ซ่งหลีเฉินรู้สึกขาแข้งอ่อนแรงไปหมด ก่อนจะยกแขนขึ้นโอบรอบเอวสอบของอีกฝ่าย

ทว่าในจังหวะที่ซ่งหลีเฉินกำลังเคลิบเคลิ้มอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงหมาเห่าดังแว่วมา

"โฮ่งๆ —"

ซ่งหลีเฉินสะดุ้งตื่นจากภวังค์ รีบผลักชายหนุ่มออกอย่างแรง ใบหน้าแดงก่ำพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ

เมื่อเห็นว่ามีเพียงหมาบ้านตัวเล็กสีเหลืองตัวเดียวที่กำลังเห่าใส่พวกเขา โดยไม่มีคนอื่นอยู่แถวนั้นเลย เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

แต่พอเงยหน้าขึ้นมาสบสายตาลึกซึ้งที่จับจ้องมาของไป๋เชียนเฮ่อในเวลานี้ ในใจพลันเกิดความรู้สึกแวบขึ้นมาว่า อีกฝ่ายก็อาจจะชอบตัวเองเหมือนกัน

หลังจากซ่งหลีเฉินต่อสู้กับตัวเองในใจอยู่นาน เขาก็ตัดสินใจโพล่งออกไปตรงๆ อย่างเอาแต่ใจว่า

"ไป๋เชียนเฮ่อ ฉันบอกนายตามตรงเลยนะ จริงๆ แล้วฉันแอบชอบนายมาตั้งนานแล้ว! ฉันอยากใช้ชีวิตคู่กับนายจริงๆ จังๆ นาย…นายคิดยังไงล่ะ"

พริบตาที่ซ่งหลีเฉินพูดประโยคนี้จบ ไป๋เชียนเฮ่อก็หลุดขำออกมา ม่านตาสีอำพันแสนงดงามคู่นั้นทอประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวในทันที

แสงแดดส่องลอดผ่านกิ่งไม้ลงมา ตกกระทบลงบนใบหน้าขาวผ่องคมคายของไป๋เชียนเฮ่อ ขับให้รอยยิ้มบนหน้าเขายิ่งดูมีเสน่ห์สะกดสายตา

"คุณคิดว่าไงล่ะ เจ้าทื่อ"

จังหวะนั้นเองไป๋เชียนเฮ่อก็ยกแขนขึ้น ขยี้ผมของซ่งหลีเฉินเบาๆ ทีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงตามใจ

เสียงนั้นใสกังวานทว่าเปี่ยมด้วยเสน่ห์ดึงดูด ซ้ำยังกดต่ำเป็นพิเศษ ให้ความรู้สึกชวนใจละลายและเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ

"เฉินเฉิน พวกเรามาคบกันเถอะ ไม่ใช่แต่งงานตามสัญญา แต่เป็นคนรักกันจริงๆ ดีไหม"

ขณะที่ซ่งหลีเฉินกำลังใจเต้นระรัวจนแทบระเบิด และใบหูก็แดงก่ำอยู่นั้น จู่ๆ เขาก็ได้ยิน "คำสารภาพรัก" จากไป๋เชียนเฮ่อเข้าอีกระลอก

ซ่งหลีเฉินรู้สึกราวกับมีลาภก้อนโตหล่นทับใส่หัวเข้าเต็มเปา ชั่วขณะนั้นยังไม่ทันได้ตั้งตัว เอวข้างหนึ่งก็ถูกบีบเบาๆ

"เฉินเฉิน?"

จากนั้นไป๋เชียนเฮ่อก็ขยับเข้ามาใกล้อีกนิด ทั้งสองแนบชิดกันจนซ่งหลีเฉินมองเห็นแม้กระทั่งไรขนอ่อนบนใบหน้าของอีกฝ่าย ลมหายใจของอีกคนยิ่งโอบล้อมตัวเขาไว้จนหมดสิ้น

ซ่งหลีเฉินพยักหน้า ดีใจยิ่งกว่าถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่หลายสิบล้านเสียอีก ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไป จุ๊บแก้มขวาของไป๋เชียนเฮ่อฟอดใหญ่

"จ๊วบ~"

——

"โฮ่งๆ—"

จังหวะนั้นเอง เจ้าหมาบ้านตัวน้อยก็วิ่งกลับมาทางพวกเขาอีกครั้ง พร้อมกับเห่าขัด "บรรยากาศหวานชื่น" ระหว่างคนทั้งสองเข้าเต็มเปา

ซ่งหลีเฉินมองเจ้าหมาบ้านที่ไม่รู้ประสีประสาตัวนี้แล้วย่อตัวลงนั่ง ชี้จมูกมันพลางเอ่ยอย่างนึกหมั่นไส้

"ฮึ! เจ้าตัวกะเปี๊ยกนี่ ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นหมาโสดสนิท"

เจ้าหมาบ้าน "โฮ่งๆ——"

ไป๋เชียนเฮ่อ "…"

บางครั้งการมีแฟนที่ทั้งปัญญาอ่อนทั้งเด็กไม่รู้จักโตขนาดนี้ ก็ถือเป็นประสบการณ์แปลกใหม่อีกแบบเหมือนกัน

ไป๋เชียนเฮ่ออดใจไม่ไหว หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปพวกเขาทั้งคู่ แต่เพราะมุมกล้อง ซ่งหลีเฉินจึงติดเข้ามาในเฟรมแค่ท่อนแขนขวากับรองเท้าเท่านั้น

ไป๋เชียนเฮ่อเปิดเวยป๋อขึ้นมาทันที โพสต์รูปนี้ลงไปพร้อมพิมพ์แคปชันสั้นๆ เพียงสองคำ

"น่ารักดี 『รูปภาพ』"

แทบจะในพริบตา โพสต์เวยป๋อนี้ก็ถูกแฟนคลับกระหน่ำแชร์ กดไลก์ และเข้ามาคอมเมนต์จนติดท็อป

【ฮือๆ พี่ไป๋อัปเวยป๋อแล้ว ถึงกับชมว่าหมาตัวนี้น่ารักด้วย!】

【หมาพันธุ์พื้นเมืองจีนตัวนี้น่ารักจริงๆ นั่นแหละ ตากลมบ๊อก ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นหมาฉลาด】

【เอ๊ะ! นึกไม่ถึงเลยว่าพี่ไป๋จะชอบหมา นึกว่าพี่ชอบแมวน้อยซะอีกนะเนี่ย?】

…

ทว่าในเวลานั้นเอง มีท็อปคอมเมนต์หนึ่งที่โทนการตอบกลับฉีกไปคนละทิศละทาง

【เป็นไปได้ไหมว่าราชาเพลงไป๋ไม่ได้ชมว่าหมาน่ารัก แต่ชมว่าไอ้ตูบน่ารักต่างหาก…『รูปภาพ』】

ในรูปภาพนั้นถึงกับวงมือกับรองเท้าที่อยู่ข้างๆ เอาไว้ และเมื่อนำไปเทียบดู ก็ระบุตัวตนเจ้าของมือข้างนี้ได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

【…】