บทที่ 73 การแสดงเปิดหมวก

กลุ่มสี่คนของไป๋เชียนเฮ่อถูกทีมงานพาไปยังสวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดในตำบล ซึ่งก็คือลานวัฒนธรรม หลิวตี๋กับเฉิงชิงถูกพาไปที่ถนนคนเดินใจกลางตลาดนัดประจำตำบล ส่วนซ่งหลีเฉินกับจ้าวจวิ้นถูกพาไปที่ประตูทิศใต้ของตลาดสดประจำตำบล

แยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง บนรถแต่ละคันมีตากล้องตามประกบหนึ่งคน และทั้งสามสายก็เปิดไลฟ์ไปพร้อมๆ กัน

เวลานี้ บรรดาชาวเน็ตในห้องไลฟ์ต่างพากันรัวคอมเมนต์จนแทบจะล้นจอ

【การแต่งตัวของซ่งไอ้ตูบกับจ้าวจวิ้นนี่มงคลรื่นเริงดีแท้! ลายเพนต์บนหน้าก็สวยมาก! ฮือๆ…】

【ฮ่าๆ วันนี้พี่ชายกับพี่สะใภ้งานยุ่งกันหมด ฉันต้องรับกรรมนั่งเลี้ยงหลานสาวอยู่คนเดียว เดิมทีตัวเล็กยังงอแงจะดู《หมูน้อยสีชมพู》อยู่เลย พอเห็นลุคของซ่งไอ้ตูบกับจ้าวจวิ้นปุ๊บก็สงบเสงี่ยมขึ้นมาทันที!】

【ลูกชายฉันก็ชอบลุคของสองคนนี้มากเหมือนกัน ฮ่าๆ ยังบอกอีกว่ากล่องสารพัดสีที่ซ่งไอ้ตูบถืออยู่สวยมาก แต่ฉันชอบลุคโบราณของกลุ่มราชาเพลงไป๋มากกว่านะ】

【ราชาเพลงไป๋เหมาะกับชุดโบราณเกินไปแล้ว! นึกภาพตามเป็นท่านอาจารย์ผู้สูงศักดิ์เย็นชาในนิยายที่เคยอ่านได้เลยอะแก! ทุกคน! ใครเข้าใจบ้าง? กรี๊ดดดด 『กรีดร้อง』『คลั่งแล้ว』】

【เทพธิดาซวงซวงกับเซียวลี่เอ๋อร์ร่วมเฟรมเดียวกันคือสวยสะบัด! วัยเยาว์ของฉันหวนกลับมาแล้ว!】

【ชุดของหลิวตี๋กับเฉิงชิงนี่พูดไม่ออกบอกไม่ถูกจริงๆ… โดยเฉพาะหลิวตี๋ ไหล่ห่อๆ แบบนั้นพอใส่สูทสีเหลืองขี้หมาตัวนี้แล้วดูไม่ได้เลย…】

【ฮ่าๆ! เมนต์ข้างบน เธอจะทำฉันขำตายเหรอ! ฮ่าๆ… เขากำลังใส่โทนสี "เมลาด" ที่กำลังฮิตในปีนี้ย่ะ สูทแบบเดียวกันเนี่ยระดับจักรพรรดิภาพยนตร์ใส่แล้วดูแพงจะตาย 『แนบรูป』】

【ไม่รู้ว่าแต่ละกลุ่มจะงัดไม้ไหนออกมาแสดงกันบ้าง? ตั้งตารอเลยเนี่ย!】

…

สิบห้านาทีต่อมา ผู้ร่วมรายการทั้งแปดคนก็เดินทางมาถึงจุดที่กำหนดไว้

ซ่งหลีเฉินหิ้วกล่องสมบัติ ส่วนจ้าวจวิ้นจัดแต่งหนวดปลอมตรงคางเล็กน้อย ก่อนที่ทั้งคู่จะก้าวลงจากรถ

ด้วยรูปลักษณ์ที่ดู "งดงามตระการตาและรื่นเริง" ของทั้งสองคน เพียงไม่นานคนเดินถนนก็พากันเข้ามารุมล้อมจนแน่นขนัด

เวลานี้เป็นเวลาสิบโมงเช้า พอดีกับช่วงที่ตลาดสดกำลังคนพลุกพล่าน โดยเฉพาะพวกคุณลุงคุณป้าที่พาเด็กๆ มาด้วย

ถึงขั้นมีผู้ใหญ่บางคนที่ตอนแรกตั้งใจจะรีบซื้อกับข้าวแล้วกลับ แต่กลับโดนเจ้าตัวเล็กของบ้านรั้งตัวไว้จะมาดูให้ได้

ซ่งหลีเฉินเปิดโหมดมนุษยสัมพันธ์ดีเลิศขั้นสุด คอยส่งยิ้มและมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชมรอบข้าง ส่วนจ้าวจวิ้นแม้ตามปกติจะเป็นคนค่อนข้างเก็บตัว แต่ก็ยอมเต้นท่าตัวตลกแบบเล่นใหญ่เพื่อเรียกรอยยิ้ม จนเด็กๆ พากันหัวเราะเอิ๊กอ๊าก

ทันใดนั้นก็มีคุณลุงสองสามคนปรี่เข้ามาทักด้วยความประหลาดใจ

"อ้าว! นี่ไม่ใช่เสี่ยวซ่งเซียนตกปลาหรอกเหรอเนี่ย? ทำไมถึงมาแต่งตัวแบบนี้ล่ะ เมื่อกี้เกือบจำไม่ได้แน่ะ!"

ลุงเว่ยที่เคยตกปลากับซ่งหลีเฉินตะโกนลั่นด้วยน้ำเสียงดังกังวาน

ซ่งหลีเฉินจำลุงเว่ยกับคุณลุงอีกสองคนที่หน้าตาคุ้นๆ ข้างกายได้ จึงเอ่ยทักทายอย่างเป็นกันเอง ก่อนจะยิ้มพลางอธิบายว่า

"ลุงเว่ยครับ! พวกเรามีกิจกรรมสร้างสัมพันธ์ในองค์กรกันน่ะครับ เดี๋ยวผมกับเสี่ยวจ้าวต้องแสดง แล้วยังต้องแข่งกับเพื่อนร่วมงานกลุ่มอื่นด้วยว่าใครจะเรียกเสียงเชียร์ได้มากกว่ากัน! ลุงเว่ย ลุงสวี…พวกคุณลุงต้องช่วยเชียร์พวกเราด้วยนะครับ!"

ลุงเว่ยตอบรับอย่างใจกว้างทันควัน

"มันก็ต้องช่วยเชียร์เสี่ยวซ่งอยู่แล้วสิ! ถ้าว่างก็แวะมากินข้าวที่บ้านลุงนะ!"

ณ ห้องไลฟ์สดในขณะนี้

【เชี่ย! สรุปว่าปลาตัวอ้วนเบ้อเริ่มนั่นซ่งไอ้ตูบตกได้จริงดิ???】

【คาดไม่ถึงจริงๆ! ที่แท้ซ่งไอ้ตูบตกปลาเก่งขนาดนี้เลยเรอะ!】

【ในฐานะคนเข้าสังคมไม่เก่งแบบฉัน อิจฉาซ่งไอ้ตูบชะมัด เข้ากับพวกคุณลุงคุณป้าได้ไวโคตรๆ!】

【จ้าวจวิ้นเองก็ทุ่มเทสุดๆ ไปเลย! ตะล่อมเด็กเก่งมาก! ตอนแรกฉันยังมองเขาแง่ลบอยู่เลย พอมาดูสองวันนี้เปลี่ยนมุมมองใหม่เลยนะเนี่ย ถึงจะอายุเพิ่งยี่สิบเอ็ด น้อยที่สุดในบรรดาแขกรับเชิญทั้งหมด แต่กลับสุขุมเป็นผู้ใหญ่เกินวัยจริงๆ!】

【+1 ถึงจะพูดไม่ค่อยเก่งแต่ขยันมาก ตามใจพี่ซวงซวงสุดๆ ฝีมือทำอาหารก็ยอดเยี่ยม นึกไม่ถึงว่าจะเต้นเก่งขนาดนี้ด้วย! หลานสาวฉันจ้องเขาเต้นผ่านแท็บเล็ตตาแป๋ว แถมยังปรบมือชมเปาะว่าพี่ชายหล่อมาก…】

【ทางฝั่งลานวัฒนธรรมคนเยอะมากเหมือนกัน! แต่วัยรุ่นเยอะกว่า มีคนไปขอถ่ายรูปคู่เพียบ อิจฉาคนดูตรงนั้นจัง!】

【ทางฝั่งถนนคนเดินในตลาดนี่เดดแอร์สุดๆ! รอบตัวหลิวตี๋กับเฉิงชิงแทบไม่มีใคร มีคุณป้าคนหนึ่งทักว่าพวกเขากำลังทำธุรกิจขายตรงด้วย ฮ่าๆ! ขำจะตายอยู่แล้ว『หมีกลิ้งตัว』】

…

ไม่ช้า ผู้คนรอบตัวซ่งหลีเฉินกับจ้าวจวิ้นก็ทยอยมารวมตัวกันหนาตาขึ้นเรื่อยๆ

บรรยากาศการอุ่นเครื่องเปิดเวทีเริ่มได้ที่ ซ่งหลีเฉินจึงยกไมค์ขึ้นพูดว่า

"สวัสดีตอนสายครับพ่อแม่พี่น้องทุกคน! ต่อไปผมกับเสี่ยวจ้าวจะมาร้องเพลงน่ารักสดใสอย่างเพลง ‘ซิงหม่าสือซิง’ หวังว่าทุกคนจะชอบกันนะครับ!"

สิ้นเสียงซ่งหลีเฉิน ผู้ชมในบริเวณนั้นต่างพากันเงียบเสียงลงอย่างรู้ใจ สายตาทุกคู่จับจ้องมายังทั้งสองด้วยความคาดหวัง

เมื่อท่วงทำนองดนตรีเริ่มบรรเลง เสียงร้องอันสดใสไพเราะก็ก้องกังวาน

"กวางเรนเดียร์กรุ๊งกริ๊งเคล้าเกล็ดหิมะโปรย~"

"ดั่งท่วงทำนองเปรียบเปรยยามฉันต้องจากไกล~"

"ฟืนไฟเรียงร้อยบทนำ อบอุ่นดั่งนิทานวันวาน~"

…

"กระท่อมไม้ในป่าหลับใหลสู่ห้วงนิทรา~"

"เสียงระฆังกังวานปลุกหยาดน้ำค้างบนหิมะขาว~"

…

"ความรักของฉันดั่งดาวบนยอดต้นคริสต์มาส~"

"ต้องประดับจนสิ้นสุดจึงมอบใจภักดิ์ได้แท้จริง~"

…

ซ่งหลีเฉินร้องท่อนหลัก ส่วนจ้าวจวิ้นร้องท่อนฮุกและคอยประสานเสียงให้ ทั้งคู่ร้องเพลงพลางเล่นกับผู้ชมไปด้วยอย่างเป็นกันเอง

โดยเฉพาะลูกอมและตุ๊กตาในกล่องสารพัดนึกของซ่งหลีเฉินที่กลายเป็นขวัญใจเด็กๆ เป็นพิเศษ

พวกหนูน้อยน่ารักพากันล้อมรอบจ้าวจวิ้น ขยับแขนขาเต้นดุ๊กดิ๊กตามจังหวะ เด็กซนคนหนึ่งถึงกับแอบเอื้อมมือไปลูบเคราปลอมใต้คางของจ้าวจวิ้นด้วยแววตาซุกซน

ครั้นทั้งสองร้องเพลงจบ บรรยากาศในบริเวณนั้นก็ยิ่งทวีความคึกคักสนุกสนาน รอยยิ้มสดใสและเสียงหัวเราะบนใบหน้าของผู้คนถูกกล้องส่งต่อไปยังหัวใจของชาวเน็ตที่เฝ้าหน้าจอไลฟ์สด

【ฮือๆ! ฟังแล้วมีความสุขจัง!】

【รื่นเริงมาก! รู้สึกอบอุ่นหัวใจสุดๆ ชอบบรรยากาศที่ทุกคนร่วมเฉลิมฉลองไปด้วยกันแบบนี้จัง! อยากวาร์ปไปอยู่ตรงนั้นเลย…】

【นึกไม่ถึงว่าในกล่องหลากสีของซ่งไอ้ตูบจะมีลูกอมกับตุ๊กตาน่ารักๆ ซ่อนอยู่ด้วย ฉันนึกว่าเป็นแค่อุปกรณ์ประกอบฉากซะอีก สองคนนี้ใส่ใจมากจริงๆ!】

【นั่นสิ! เป็นภาพที่น่ารักมากเลย! ฉันถึงกับลุกขึ้นมาเต้นตามอยู่ในห้องนั่งเล่นที่บ้านเนี่ย อินกับฟีลสนุกสุดเหวี่ยงไปด้วยเลย】

【ขอบคุณซ่งไอ้ตูบที่มอบความสุขให้พวกเรานะ! 『หมุนตัว』『กระโดด』『โบยบิน』…】

เมื่อเทียบกับความสุขทางฝั่งของซ่งหลีเฉินแล้ว ทางด้านหลิวตี๋กลับยิ่งชวนให้อึดอัดกระอักกระอ่วนหนักกว่าเดิม!

เฉิงชิงกอดกีตาร์ดีดร้องเพลงบัลลาดแนว "เศร้าซึมตรอมตรม" ที่ตนเองถนัด ส่วนทักษะการร้องของหลิวตี๋ก็อยู่แค่ระดับร้านเกะทั่วไป นอกจากจะเป็นตัวถ่วงแล้ว ยังลากเสียงเพี้ยนจนพาเฉิงชิงหลุดคีย์ตามไปด้วยอีกต่างหาก