บทที่ 124 สวัสดีปีใหม่

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ วันส่งท้ายปีเก่าของประเทศหัวกับวันวาเลนไทน์ของตะวันตกโคจรมาตรงกันพอดี

แต่เช้าตรู่ เสิ่นเจวี้ยนถูกแม่ปลุกให้ตื่น แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาอย่างเอื่อยเฉื่อย ชวนให้เขารู้สึกเคลิ้มเหมือนได้ย้อนกลับไปในวัยเด็ก

“กินมื้อเช้าได้แล้ว” เสิ่นหลินดึงผ้าม่านเปิดออก บังคับให้เสิ่นเจวี้ยนลืมตา “รีบลุก! เดี๋ยวต้องออกไปซื้อของอีก”

เสิ่นเจวี้ยนบิดขี้เกียจ ค่อยๆ คลานออกมาจากผ้าห่มอย่างไม่รีบร้อน หยิบมือถือขึ้นมาดู เพิ่งจะสิบโมงเช้า แถบแจ้งเตือนมีสายที่ไม่ได้รับอยู่หลายสาย

เขากดเข้าไปที่เบอร์โทรแล้วโทรกลับไป ไม่นานนักเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น เป็นโจวเหย่ที่กำลังฉลองปีใหม่อยู่ที่เมืองซู