บทที่ 135 หนึ่งเดียวไม่มีสอง

เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นเจวี่ยนเดินทางไปยังซาลอนสั่งตัดชั้นสูงของ Chanel บนถนนกงบงแต่เช้าตรู่ ปกติแล้วการลองชุดสำหรับแฟชั่นโชว์เรดี้ทูแวร์จะจัดขึ้นในห้องแต่งตัวที่กำหนดไว้ แต่ลุคชมโชว์ของเสิ่นเจวี่ยนเป็นงานสั่งตัดพิเศษ มาทิลด์อยากจะปรับแก้อีกเล็กน้อย จึงเชิญเขามายังห้องเสื้อชั้นสูงที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับร้อยปีแห่งนี้

เสิ่นเจวี่ยนผลักประตูเข้าไป มาทิลด์ยืนรออยู่แล้ว กลิ่นน้ำหอมเลขที่ 31 ถนนกงบงอบอวลไปทั่วทั้งห้อง

"รอเธอตั้งนานแน่ะ" มาทิลด์ใช้สองมือจับไหล่เสิ่นเจวี่ยนแล้วแนบแก้มทักทาย เสิ่นเจวี่ยนก้มศีรษะลงเล็กน้อย

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ คุณมาทิลด์" เสิ่นเจวี่ยนทักทายเป็นภาษาฝรั่งเศส เขาหลุบตาลงต่ำ น้ำเสียงแผ่วเบาราวกับผ้าม่านโปร่งที่ถูกสายลมพัดไหวมากระซิบอยู่ข้างหู

"เธอเรียนมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย" มาทิลด์ผละออกพลางถามอย่างประหลาดใจระคนยินดี