บทที่ 137 งานเลี้ยงค่ำคืนก่อนวันโชว์

“อ้าว นายเป็นคนประเทศหัวหรอกเหรอเนี่ย กลับไปฉันต้องเตะก้นผู้จัดการสักทีละ หมอนั่นบอกฉันว่านายเป็นคนเกาหลี”

คำพูดรัวเป็นพรวดเดียวแทบไม่เว้นจังหวะหายใจ ถ้าไม่ใช่เพราะภาษาอังกฤษของเสิ่นเจวี้ยนค่อนข้างดี ป่านนี้คงฟังไม่ออกว่า Zay กำลังพูดอะไร

“หนีห่าว อั๊วะเปงคงเมกา อั๊วะชื่อแซ็ก!”

มุมปากของเสิ่นเจวี้ยนอดกระตุกไม่ได้ สำเนียงประหลาดอะไรกันเนี่ย

“ครูเปงคงสอนพาสาจีนให้อั๊วะ ครูบอกว่าพาสาจีนอั๊วะเป๊ะมาก”