บทที่ 215 ยอมรับแต่โดยดี รู้สึกเสียวสันหลังวาบ~

เมื่อเผชิญกับสีหน้าตื่นตะลึงของเป้ยเสี่ยวฉี เผยเกอกลับทำเพียงยิ้มน้อยๆ อย่างสงบนิ่ง

รอยยิ้มนั้นราวกับเขามองทะลุปรุโปร่งถึงสิ่งที่อยู่ในใจเธอ และรู้ดีว่าวันนี้เธอจงใจพุ่งเป้าเล่นงานเขา

ทว่าเขาก็ยังคงนิ่งสงบ ดั่งสายลมพัดผ่านก้อนเมฆ ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย