บทที่ 288 นี่จะบินจริงๆ สินะเนี่ย! มนุษย์เหินเวหามาแล้วจ้า~

“?” จินเฉิงซียังคงคิดไม่ตกว่าประโยคเมื่อครู่ของเผยเกอหมายความว่าอย่างไร อีกฝ่ายก็เดินลิ่วออกไปแล้ว

เผยเกอเดินมาหยุดตรงหน้าโม่เซี่ยงหนาน

“คุณหนูใหญ่ เก็บธงได้กี่อันแล้วครับ?”