บทที่ 293 แกะก็อยู่ตรงนั้น อยากถอนขนเมื่อไหร่ก็ถอนได้ตลอด~

โม่เซี่ยงหนานตื่นขึ้นมาแล้วก็นั่งเหม่ออยู่บนโซฟา

ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว ทว่าไฟในห้องรับแขกยังไม่ได้เปิด ประตูห้องครัวด้านหลังปิดสนิท ช่วยกั้นเสียงเครื่องดูดควันเอาไว้จนแทบไม่ได้ยิน

มีเพียงกลิ่นหอมกรุ่นที่ลอยมาแตะจมูกเธอเป็นระลอกๆ