บทที่ 328 ร้อยห้าสิบ ก็ขายตัวเองซะแล้ว~

เผยเกอคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงกดโทรออกหาเซี่ยเฟยหยาง

เขายังส่งสัญญาณมือบอกให้โม่เซี่ยงหนานไปเดินเล่นแถวอื่นก่อน ทว่าคุณหนูใหญ่จากแดนยมโลกกลับยืนปักหลักอยู่ตรงนั้น เบิกตาดำขลับแกล้งทำเป็นมึน ไม่ยอมขยับไปไหนเลยแม้แต่น้อย

"ฉันคุยโทรศัพท์ไม่มีอะไรน่าฟังหรอก เธอไปเล่นแถวนี้ก่อน เดี๋ยวฉันค่อยตามไปหา"