บทที่ 369 เอาจริงดิ นายจะแย่งของกินกับหมูเนี่ยนะ

บริเวณนี้คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นสิ่งปฏิกูล ทว่าเผยเกอกลับยังคงเกาะรั้วมองอยู่อย่างสบายอารมณ์ คล้ายกับไม่ได้รับผลกระทบจากกลิ่นนี้เลยแม้แต่น้อย

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่ความนิ่งระดับนี้ โม่เซี่ยงตงก็ไม่มีทางทำได้อย่างแน่นอน

โม่เซี่ยงตงเหลือบมองเขาแวบหนึ่งแล้วไม่สนใจ พอดีกับที่งานตรงนี้เสร็จเรียบร้อย ที่เหลือปล่อยให้คุณลุงเป็นคนเก็บกวาด ส่วนตัวเองก็รีบวิ่งไปเปิดก๊อกน้ำข้างๆ ฟอกสบู่ล้างมือซ้ำแล้วซ้ำเล่า