บทที่ 412 อย่าตึงกันนักสิ พวกเรามาเล่นกันชิลๆ หน่อยน่า~

“ที่เธอตัดพ้อ เป็นเพราะเธอยังปล่อยวางเขาไม่ได้ทั้งหมดนั่นแหละ แต่เมื่อเทียบกับความรักแล้ว สิ่งที่เธอมีให้เขาน่าจะเป็นความสงสารเห็นใจมากกว่านะ” เพื่อนสนิทผ่านโลกมาเยอะ เรื่องพรรค์นี้จึงเข้าใจทะลุปรุโปร่งกว่าเส้าเจียหรานอยู่มาก

“สงสารเห็นใจเหรอ”

“อืม ออกแนวสงสารเห็นใจเหมือนเป็นคนในครอบครัว เป็นเพื่อนอะไรทำนองนั้นมากกว่า ทั้งที่เรื่องมันไม่เกี่ยวกับเธอแล้วแท้ๆ แต่เธอก็ยังปล่อยวางเขาไม่ได้สนิทใจ พอคิดถึงเขาก็อดที่จะรู้สึกเสียใจและเสียดายแทนไม่ได้”