บทที่ 450 เทพกู่ล่อลวงใต้หล้า ม่านการแสดงปิดลงอย่างงดงาม

โม่เซี่ยงหนานเหม่อลอยไปชั่วขณะ แต่ก็ดึงสติตัวเองกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

เธอประสานนิ้วชี้กับนิ้วกลางเข้าด้วยกัน ชี้ไปทางเผยเกอด้วยท่าทางปนโทสะ

ก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเหยียดหยามพลางปรายตามองลงมาจากที่สูง "ตัวข้าคือเจ้าแห่งตำหนักมืด ถือกำเนิดมาอย่างสูงส่ง สิ่งอัปลักษณ์เช่นพวกเจ้า มีค่าอันใดให้มาเคียงข้าง!"