บทที่ 488 ในที่สุดฉันก็มองเห็นใบหน้าของเธอได้ชัดเจนอีกครั้ง

เซียวเจียนยังได้ยินจากพ่อแม่มาอีกว่า ก่อนหน้านี้ในหมู่บ้านเดียวกันก็มีคุณลุงคนหนึ่ง ซึ่งเดิมทีหมอวินิจฉัยว่าเป็นอัมพาตไปแล้ว แต่ก็ถูกแพทย์หญิงเทวดาคนนั้นรักษาจนหายดีเหมือนกัน

ตามที่คุณลุงหมอบอก โรคหนึ่งเป็นแผนกจักษุ อีกโรคเป็นแผนกประสาทวิทยา มันไม่ใช่โรคในแผนกเดียวกันเลยสักนิด ซ้ำยังซับซ้อนและรักษายากขนาดนั้น แม่หนูคนนี้จะเก่งกาจเกินไปแล้ว

พอนึกเชื่อมโยงไปถึงตอนที่ตัวเองตาบอด ก่วนจิ่นเหยียนที่ทำอะไรนอกกรอบตลอดเวลา มักจะพูดจาจนเขาอึ้งกิมกี่ไปไม่เป็น ดูยังไงก็ไม่เหมือนเด็กสาวไม่ประสีประสาที่เอาแต่เก็บตัวร่ำเรียนวิชาอยู่ในหุบเขาลึกมาหลายปีเลย