บทที่ 492 ใจแกร่งดั่งศิลา ไท่ซ่างวั่งฉิง

ตงเหลยยังไม่อาจเข้าใจการกระทำของผู้เป็นอาจารย์ได้อย่างถ่องแท้ แต่ก็จดจำคำพูดของอาจารย์เอาไว้ขึ้นใจ

ส่วนเผยเซวียนกลับเข้าใจทะลุปรุโปร่ง

เขาเองก็ค่อยๆ มองเห็นตัวตนของเผยเกอชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ