บทที่ 104 งูที่สะเดาะกลอนเป็นคืองูที่ดี!

จู่ๆ ก็มีมือเรียวขาวโผล่ขึ้นมาบนราวระเบียงแกะสลัก!

ซือกุ่นกุ่นที่เดิมขดตัวเป็นก้อนกลมใหญ่อยู่บนต้นไม้ประดับชะงักกึก มันชูหัวขึ้นทันควัน ลิ้นสองแฉกแลบออกมาพลางจ้องเขม็งฝ่าอากาศด้วยสายตาเย็นชา ดวงตาสีแดงฉานหดแคบลงอย่างอันตราย ขู่ฟ่อ—

วินาทีต่อมา ใบหน้าของซางหว่านซิงก็โผล่พ้นขึ้นมา!