บทที่ 110 ซางหว่านซิง ฉันว่าฮวงจุ้ยตระกูลเฉิงก็ดีนะ

“ว่ามา” น้ำเสียงของซางหว่านซิงเจือความรำคาญเล็กน้อย ปลายสายดูเหมือนจะชะงักไปเพราะคาดไม่ถึงว่าเสียงของเธอจะอ่อนเยาว์ถึงเพียงนี้

ครู่ต่อมา ซางหว่านซิง：“…”

เธอเงยหน้ามองกรรมการสมาคมแพทย์แผนจีนเมืองหูเฉิงที่ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าแฝงความหมายบางอย่าง กรรมการคนนั้นกำลังแสดงสีหน้าตึงเครียดและกระวนกระวายใจ เธอเงียบไปสองวินาที “บอกเขาว่าไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น” หลังจากอีกฝ่ายร่ายคำพูดสวยหรูที่ฟังดูไร้สาระจบ ปลายสายก็วางไป