บทที่ 144 ซืออวี้ไป๋ คุณมีอะไรอยากถามผมไหม

"ไม่ต้องหรอก" ซางหว่านซิงปรายตามอง พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เธอเรียกฉีเยี่ยนที่กำลังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพอดี ฉีเยี่ยนที่ยังแนบโทรศัพท์ไว้ข้างหูเลิกคิ้วขึ้นทันทีที่ได้ยิน

ทว่าซางหว่านซิงกลับผละออกจากอ้อมกอดของซืออวี้ไป๋ แล้วเดินตรงไปหาเยี่ยซี

เยี่ยซีที่เพิ่งรอดพ้นจากความตายมาหมาดๆ แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เธอคลานถอยหลังไปจนแผ่นหลังชิดกำแพงถึงได้หยุดลง "ฉันไม่ได้เห็นอะไรทั้งนั้น ฉันจะไม่พูดอะไรมั่วซั่วเด็ดขาด…"