บทที่ 156 ซางหว่านซิง การจะขอโทษ ก็ต้องมีความจริงใจในการขอโทษ

ชายวัยกลางคนหันไปมองด้านหลัง ทันทีที่เขาส่งสัญญาณ คนของเขาก็ลากตัวเจิงอวี้หลิงออกไปทันที เขากำลังจะอ้าปากพูดต่อ แต่แล้วเสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าบูททหารก็ดังมาจากทางลิฟต์ จังหวะการเดินนั้นดูวางก้ามอวดเบ่งเหลือเกิน

“ผู้พันเหลย! ผมมาขอขมาท่านครับ!”

เสียงนั้นดังมาจากด้านหลังของซางหว่านซิง และดูเหมือนจะใกล้เข้ามาทุกที!