บทที่ 160 ซืออวี้ไป๋ แต่ผมต้องการเอาเรื่อง!

มือเพิ่งลดลง ร่างของบิลก็ล้มตึงไปข้างหน้าดั่งภูเขาทั้งลูกถล่มลงมา!

นอนแน่นิ่ง!

ทุกคน: "…"