บทที่ 173 บรู๊ด คุณตามใจเขาเกินไปแล้วนะ!

ซางหว่านซิงเอ่ยขึ้นเรียบๆ ทว่าบรรยากาศรอบกายกลับเยือกเย็นหนักอึ้ง ในแววตาฉายแววโหดเหี้ยมจางๆ "ทุกคนไปสืบหาข่าวของดอกอุทุมพร ไม้ไผ่ใบม่วง และดอกเทียนเป่ยขุยมาให้ได้"

บรู๊ด: "…"

ของทั้งสามอย่างนี้ แค่ชิ้นเดียวก็เป็นสมบัติล้ำค่าที่ช่วยต่อชีวิตคนได้แล้ว ยิ่งดอกอุทุมพรในตำนานที่สามร้อยปีจะปรากฏสักครั้ง ขนาดบนเกาะลับแลยังไม่มีเลย แล้วตอนนี้ยัยตัวแสบกลับจะหามาให้ท่านซือเนี่ยนะ???