บทที่ 198 เป่ยจิ่งจือ พ่อของพ่อก็คือพ่อ

อ้อ ยกเว้นพวกคุณไว้กลุ่มหนึ่งแล้วกัน

หัวหน้ากลุ่มพนักงานเบิกตากว้าง “ทำไมล่ะครับ?”

เป่ยจิ่งจือโผล่หน้าออกมาจากด้านหลังซางหว่านซิงอีกรอบ เขาหยิบปึกจดหมายลาออกหนาเตอะที่คนกลุ่มนี้เคยใช้ข่มขู่เขาออกมา แล้วคลี่มันออกเหมือนพัด—ทำท่าขี้อวดสุดๆ!