บทที่ 231 ท่านเฉิง ตาแก่คนนี้ จะรื้อร้านจวี้เสียนไจทิ้งซะ!

ภายในวิลล่า พื้นหินอ่อนที่ขัดจนเงาวับเต็มไปด้วยม้วนภาพวาดและอักษรพู่กันจีน วางกองระเกะระกะราวกับสนามสอบวิชาศิลปะ

ซางหว่านซิงเดินทอดน่องอย่างเกียจคร้านอยู่กลางห้องนั้น

กลุ่มคุณปู่ผมขาวหลายคนยืนล้อมวงอยู่ข้างๆ