บทที่ 305 คุณท่านซือ ต่อให้ไม่มีซืออวี้ไป๋ ตระกูลซือก็ยังคงรุ่งโรจน์ได้เหมือนเดิม

ตระกูลซือ

ภายในห้องแต่งตัวของห้องนอนใหญ่ บรรยากาศอบอวลไปด้วยความคลุมเครือ

เยวี่ยเหลียน (แม่ของซือหลาง) ปัดมือของคังจงออก ทำเอาเขาหัวเราะหึในลำคออย่างไม่ยี่หระ “ไหนบอกว่าจะแกล้งทำเป็นไม่รู้จักกันไง? แล้วระหว่างฉันกับผัวเธอ ใครมันถึงใจกว่ากันล่ะ?” น้ำเสียงของเขาฟังดูเจ้าชู้กรุ้มกริ่ม ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้ “ซือหลางปีนี้อายุ 5 ขวบแล้วสินะ ลองคำนวณวันเวลาดูดีๆ… หมอนั่นจะไม่ใช่ลูกชายฉันหรอกนะ?”