บทที่ 323 เลิกโดดเรียนไปหาผู้ชาย

“ชิ้นนี้เหรอ?” ตาแก่ประหลาดชะงัก

สร้อยคอที่แกว่งไปมาก็หยุดกึกตามไปด้วย

แม่มดงูหยิบมาส่องกับแสงแดด ทอประกายระยิบระยับ!