บทที่ 337 ความลับของฉีเยี่ยน

ซางหว่านซิงหมุนป้ายประจำสำนักท่านพานในมือเล่นอย่างเพลิดเพลิน!

ครู่ต่อมา เฉิงหลินถึงได้เรียกสติกลับมา “แล้วอีกท่านหนึ่งคือ——”

เสียงเรียบเย็นของซืออวี้ไป๋ดังแทรกขึ้นมา “ผม”