บทที่ 361 ซางหว่านซิง ของเล่นชิ้นเล็กๆ ที่ไม่มีค่าอะไร

จ้อง~

ซางหว่านซิงถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้แล้วเอียงคอประทับจูบลงบนริมฝีปากของเขา

จังหวะหายใจของซืออวี้ไป๋พลันปั่นป่วนขึ้นมาทันที