บทที่ 389 อย่าหาว่าไม่ให้เกียรติกัน; สัตว์เทพบนภูเขาเย่าหลิงตื่นแล้ว!

ซางหว่านซิงมองเขาอย่างไม่รีบร้อน มุมปากปรากฏรอยยิ้มจางๆ

เสี่ยวซีที่กำลังระเริงใจรีบหุบปากฉับทันที ไม่วายยังยกเท้าขึ้นเตะพวกนักเลงที่นอนกองอยู่กับพื้น "ถุ้ย! กระจอกชะมัด!"

กล้าดียังไงมาแตะต้องหัวหน้าของเขา!