บทที่ 411 เมื่อผู้มีบุญวาสนามาถึง ประตูเขาก็เปิดออก!

มือข้างหนึ่งยื่นออกมา เดิมทีควรจะขาวผ่องยิ่งกว่าหยก แต่นิ้วเรียวสวยกลับมีหยดเลือดร่วงเผาะ ยิ่งขับให้บรรยากาศโดยรอบดูมืดมนน่าสะพรึงกลัว

พัคซุนฮีรูม่านตาหดวูบ!

หัวใจกระตุกวาบ!